Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2008

3 σχόλια:

Aussie είπε...

Ante me geia to blog!
Kalh arxh, alla kyriws KALH SYNEXEIA!

visinoglykokipos είπε...

Γεια και χαρά στην όμορφη παρέα ...

Διακρίνω διάθεση έντεχνη και φευγάτη οπότε εύχομαι καλή συνέχεια με ένα δυνατό τραγουδάκι:

Δένω τα μάτια και τα χέρια
να μη βλέπω άλλο πια
τα σκληρά τους μαχαίρια
τη μικρή τους καρδιά.

Και κοιμούνται και ξυπνάνε
μας χτυπάνε όπου βρούν
μηχανές που περπατάνε
που δεν ξέρουν να ζουν.

Κλείνω στόμα και μύτη
τους βαρέθηκα πια
να με λένε αλήτη
και γελώντας, μαλλιά.

Τώρα μόνος σαν τσακάλι
στα βουνά τριγυρνώ
για το κλούβιο τους κεφάλι
ούτε που θα νοιαστώ.

Π. Σιδηρόπουλος, "ο κόσμος τους"

visinoglykokipos είπε...

Τα τέρατα δικάστηκαν με μάρτυρα την πείνα,
αποκλεισμένα μια ζωή σε ακούσια καραντίνα.
Η απελπισιά περίστροφο και σφαίρες της, οι ανάγκες
Αντε... και καλή τύχη μάγκες.