Καλησπέρα από μια ζεστή αίθουσα μιας καλοκαιρινής πόλης.
Καλοκαιρινής;;; Και να κάνεις μάθημα;;; Λίγο δύσκολο...
Φθινοπωρινής λοιπόν κι ας μη θέλω να το πιστέψω.
Αρχή του Blog, αρχή του σεμιναρίου επί και παρά μόρφωσης καλησπέρα σας...
Καλοκαιρινής;;; Και να κάνεις μάθημα;;; Λίγο δύσκολο...
Φθινοπωρινής λοιπόν κι ας μη θέλω να το πιστέψω.
Αρχή του Blog, αρχή του σεμιναρίου επί και παρά μόρφωσης καλησπέρα σας...
1 σχόλιο:
Αντί για Μάλαμα, σου αφιερώνω την Ασημένια Σφήκα από τα Υπόγεια Ρεύματα.
Καλή αρχή!
Οι φίλοι μου είναι κραυγές στη σιωπή
οι φίλοι μου φώτα κινδύνου στο σκοτάδι
μόνοι σαν δέντρα των κορφών, σαν προσευχή
παιδιά που δε γυρίζουνε στο σπίτι τους το βράδυ
Οι πιο πολλοί λατρεύουν τις αργίες
μα οι φίλοι μου μισούν τις Κυριακές
κρύβονται πίσω από τα φώτα στο λιμάνι
βάζουν φωτιές, βάζουν φωτιές
Σ' αρπάζει από τα μαλλιά η ασημένια σφήκα
βραδιές βραδιές και σε τινάζει πάνω
έκανα δρόμο να σε δω μα δε σε βρήκα
στέκω στις μύτες των ποδιών, μα δε σε φτάνω
Κακή εποχή κακές στιγμές μου φέρνει
χώμα μυρίζω μοβ σκιές βλέπω θαμπά
σαν ένα σαπιοκάραβο που στα ρηχά ξεσέρνει
σαν του Ιούδα φίλημα θα φύγω μακριά
Ξέρεις πώς είναι να διαβάζεις στο σκοτάδι
ξέρεις πώς είναι να δακρύζεις στα κρυφά
φώτα της πόλης και μεγάλοι άδειοι δρόμοι
τα όνειρα της Κυριακής κοστίζουν ακριβά
Δημοσίευση σχολίου